وقتی درآمد درمانگر به «تعداد خدمات» وابسته باشد، یک تضاد منافع ایجاد می‌شود
فرض کنید درآمد یک ارائه‌دهنده خدمت به تعداد و نوع اقداماتی که انجام می‌دهد وابسته باشد.
در این مدل، یک سؤال مهم ایجاد می‌شود:
آیا همیشه بیشتر شدن خدمات درمانی یعنی بهتر شدن سلامت مردم؟
پاسخ الزاماً «بله» نیست.
یک مطالعه منتشرشده در سال ۲۰۲۶ در *Health Policy and Planning*، موضوع «تقاضای القایی توسط ارائه‌دهنده» را در زمینه جراحی آب‌مروارید در ایران بررسی کرده است؛ یعنی شرایطی که ساختار پرداخت می‌تواند انگیزه‌هایی برای افزایش اقدامات درمانی ایجاد کند.
مسئله، طراحی سیستم پرداخت است.
اگر سیستم به‌گونه‌ای طراحی شود که درآمد ارائه‌دهنده مستقیماً با تعداد اقدامات گره بخورد، باید از ابتدا برای تعارض منافع چاره‌اندیشی شود.
بر این اساس باید پرداخت‌ها بر اساس کیفیت و نتیجه درمان باشد، نه صرفاً تعداد خدمات.
برای اقدامات پرهزینه، نظر دوم و نظارت بیمه‌ها تقویت شود.
الگوهای غیرعادی تجویز و درمان شناسایی و بررسی شوند.
هدف: درآمد بیشتر از «درمان بهتر»، نه «درمان بیشتر»....
#مافیای_پزشکی
سایت مافیای پزشکی:
👉http://www.pezeshki100.com