وقتی سلامت، توان پرداخت می‌خواهد؛ درمان برای چه کسی است؟
سلامت قرار است یک حق عمومی باشد؛ اما وقتی دسترسی به خدمات پزشکی با میزان درآمد افراد گره می‌خورد، این حق عملاً برای همه به یک اندازه قابل دسترس نیست.
بیماری برای یک خانواده پردرآمد ممکن است با یک پرداخت و چند مراجعه قابل مدیریت باشد؛ اما برای یک کارگر، کارمند یا خانواده کم‌درآمد، همان بیماری می‌تواند به معنای قسط، قرض، حذف هزینه‌های ضروری یا حتی رها کردن درمان باشد.
مسئله فقط گران بودن یک ویزیت، دارو یا عمل جراحی نیست.
باید پرسید چرا ساختار تأمین مالی سلامت نتوانسته سهم پرداخت مستقیم مردم را به اندازه‌ای کاهش دهد که هزینه درمان، خانواده‌ها را به سمت فقر یا ترک درمان سوق ندهد؟
هرکس توان پرداخت بیشتری داشته باشد، انتخاب‌های درمانی بیشتری هم خواهد داشت.
آیا نظام سلامت، واقعاً بر اساس نیاز بیمار طراحی شده یا بر اساس توان پرداخت او؟
سایت مافیای پزشکی:
👉http://www.pezeshki100.com